|
|
 |
 |
|
|
१ आदिपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
1.244. अध्यायः 244
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Topics
द्वारकाया बहिर्निर्गच्छतोऽर्जुनस्य विपृथुना युद्धम्॥ 1 ॥
विपृथुं जित्वाऽर्जुनस्य खाण्डवप्रस्थंप्रति गमनम्॥ 2 ॥ युद्धोद्युक्तानां यादवानां बलरामवाक्यान्निवृत्तिः॥ 3 ॥
बलस्य क्रोधः॥ 4 ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Text
वैशम्पायन उवाच। 1-244-0x(1307)(10557)
शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली।
गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः॥ 1-244-1(10558)
प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः।
संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः॥ 1-244-2(10559)
प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः।
निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत्॥ 1-244-3(10560)
सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम्।
निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात्॥ 1-244-4(10561)
सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम्।
पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत॥ 1-244-5(10562)
उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत्।
उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी॥ 1-244-6(10563)
संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ॥ 1-244-7(10564)
ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः।
पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम्॥ 1-244-8(10565)
एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः।
चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम्॥ 1-244-9(10566)
बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः।
पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम॥ 1-244-10(10567)
वैशम्पायन उवाच। 1-244-11x(1308)
एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ।
चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम्॥ 1-244-11(10568)
तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम्।
अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत॥ 1-244-12(10569)
रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः।
किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम्॥ 1-244-13(10570)
तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित्।
आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः॥ 1-244-14(10571)
तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च।
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च॥ 1-244-15(10572)
युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च।
अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः॥ 1-244-16(10573)
विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान्।
कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत्॥ 1-244-17(10574)
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत्।
अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम्॥ 1-244-18(10575)
स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम्।
त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत॥ 1-244-19(10576)
ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः।
सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः॥ 1-244-20(10577)
ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः।
अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे॥ 1-244-21(10578)
सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव।
निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात्॥ 1-244-22(10579)
न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया।
सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः॥ 1-244-23(10580)
प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय।
बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च॥ 1-244-24(10581)
मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः।
अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय॥ 1-244-25(10582)
इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम्।
इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः॥ 1-244-26(10583)
अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः।
दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह॥ 1-244-27(10584)
पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः।
आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि॥ 1-244-28(10585)
भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च।
अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय॥ 1-244-29(10586)
नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते॥ 1-244-30(10587)
वैशम्पायन उवाच। 1-244-31x(1309)
ततो विपृथुमामन्त्र्य पार्थः प्रीतोऽभिवाद्य च।
कृष्णस्य मतमास्थाय कृष्णस्य रथमास्थितः॥ 1-244-31(10588)
पूर्वमेव तु पार्थाय कृष्णेन विनियोजितम्।
सर्वरत्नसुसंपूर्णं सर्वभोगसमन्वितम्॥ 1-244-32(10589)
रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना॥ 1-244-33(10590)
सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना।
ज्वलनार्चिःप्रकाशेन द्विषतां हर्षनाशिना॥ 1-244-34(10591)
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान्।
युक्तः सेनानुयात्रेण रथणारोप्य माधवीम्।
रथेनाकाशगेनैव पययौ *स्वपुरं प्रति॥ 1-244-35(10592)
ह्रियमाणां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिका जनाः।
विक्रोशन्तोऽद्रवन्सर्वे द्वारकामभितः पुरीम्॥ 1-244-36(10593)
ते समासाद्य सहिताः सुधर्मामभितः सभाम्।
सभापालस्य तत्सर्वमाचख्युः पार्थविक्रमम्॥ 1-244-37(10594)
तेषां श्रुत्वा सभापालो भेरीं सान्नाहिकीं ततः।
समाजघ्ने महाघोषां जाम्बूनदपरिष्कृताम्॥ 1-244-38(10595)
क्षुब्धास्तेनाथ शब्देन भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा।
`अन्तर्द्वीपात्समुत्पेतुः सहसा सहितास्तदा।'
अन्नपानमपास्याथ समापेतुः समन्ततः॥ 1-244-39(10596)
तत्र जाम्बूनदाङ्गानि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च।
मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च॥ 1-244-40(10597)
भेजिरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाः।
सिंहासनानि शतशो धिष्ण्यानीव हुताशनाः॥ 1-244-41(10598)
तेषां समुपविष्टानां देवानामिव सन्नये।
आचख्यौ चेष्टितं जिष्णोः सभापालः सहानुगः॥ 1-244-42(10599)
तच्छ्रुत्वा वृष्णिवीरास्ते मदसंरक्तलोचनाः।
अमृष्यमाणाः पार्थस्य समुत्पेतुरहङ्कृताः॥ 1-244-43(10600)
योजयध्वं रथानाशु प्रासानाहरतेति च।
धनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति च॥ 1-244-44(10601)
सूतानुच्चुक्रुशुः केचिद्रथान्योजयतेति च।
स्वयं च तुरगान्केचिदयुञ्जन्हेमभूषितान्॥ 1-244-45(10602)
रथेष्वानीयमानेषु कवचेषु ध्वजेषु च।
अभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत्तुमुलं महत्॥ 1-244-46(10603)
वनमाली ततः क्षीबः कैलासशिखरोपमः।
नीलवासा मदोत्सिक्त इदं वचनमब्रवीत्॥ 1-244-47(10604)
किमिदं कुरुथाप्रज्ञास्तूष्णींभूते जनार्दने।
अस्य भावमविज्ञाय संक्रुद्धा मोघगर्जिताः॥ 1-244-48(10605)
एष तावदभिप्रायमाख्यातु स्वं महामतिः।
यदस्य रुचिरं कर्तुं तत्कुरुध्वमतन्द्रिताः॥ 1-244-49(10606)
ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा ग्राह्यरूपं हलायुधात्।
तूष्णींभूतास्ततः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन्॥ 1-244-50(10607)
समं वचो निशम्यैव बलदेवस्य धीमतः।
पुनरेवसभामध्ये सर्वे ते समुपाविशन्॥ 1-244-51(10608)
ततोऽब्रवीद्वासुदेवं वचो रामः परन्तपः।
`त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण भूतभव्यभविष्यकृत्।'
किमवागुपविष्टोऽसि प्रेक्षमाणो जनार्दन॥ 1-244-52(10609)
सत्कृतस्त्वत्कृते पार्थः सर्वैरस्माभिरच्युत।
न च सोऽर्हति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलपांसनः॥ 1-244-53(10610)
को हि तत्रैव भुक्तावान्नं भाजनं भेत्तुमर्हति।
मन्यमानः कुले जातमात्मानं पुरुषः क्वचित्॥ 1-244-54(10611)
इच्छन्नेव हि संबन्धं कृतं पूर्वं च मानयन्।
को हि नाम भवेनार्थी साहसेन समाचरेत्॥ 1-244-55(10612)
सोऽवमन्य तथाऽस्माकमनादृत्य च केशवम्।
प्रसह्य हृतवानद्य सुभद्रां मृत्युमात्मनः॥ 1-244-56(10613)
कथं हि शिरसो मध्ये कृतं तेन पदं मम।
मर्षयिष्यामि गोविन्द पादस्पर्शमिवोरगः॥ 1-244-57(10614)
अद्य निष्कौरवामेकः करिष्यामि वसुन्धराम्।
न हि मे मर्षणीयोऽयमर्जुनस्य व्यतिक्रमः॥ 1-244-58(10615)
तं तथा गर्जमानं तु मेघदुन्दुभिनिःस्वनम्।
अन्वपद्यन्त ते सर्वे भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा॥ ॥ 1-244-59(10616)
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि सुभद्राहरणपर्वणि चतुश्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 244 ॥ ॥ समाप्तं च सुभद्राहरणपर्व ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Footnotes
1-244-42 सन्नये समुदाये चतुश्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 244 ॥ * 239 तमाध्यायस्य 26 श्लोकादुपरि प्रकृतश्लोकपर्यन्तं विद्यमानानां 248 श्लोकानां स्थाने च, ज, झ, ञ, ड, पुस्तकेषु अधोलिखिता अष्टौ श्लोका एव दृश्यन्ते। 1-244a-1x वैशम्पायन उवाच। 1-244a-1a ततः संवादिते तस्मिन्ननुज्ञातो धनञ्जयः। 1-244a-1b गतां रैवतके कन्यां विदित्वा जनमेजय॥ 1-244a-2a वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम्। 1-244a-2b कृष्णस्य मतमादाय प्रययौ भरतर्षभः॥ 1-244a-3a रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि। 1-244a-3b शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना॥ 1-244a-4a सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना। 1-244a-4b ज्वलिताग्निप्रकाशेन द्विषतां हर्षघातिना॥ 1-244a-5a सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान्। 1-244a-5b मृगयाव्यपदेशेन प्रययौ पुरुषर्षभः॥ 1-244a-6a सुभद्रा त्वथ शैलेन्द्रमभ्यर्च्यैव हि रैवतम्। 1-244a-6b दैवतानि च सर्वाणि ब्राह्मणान्स्वस्तिवाच्य च॥ 1-244a-7a प्रदक्षिणं गिरेः कृत्वा प्रययौ द्वारकां प्रति। 1-244a-7b तामभिद्रुत्य कौन्तेयः प्रसह्यारोपयद्रथम्। 1-244a-7c सुभद्रां चारुसर्वाङ्गीं कामबाणप्रपीडितः॥ 1-244a-8a ततः स पुरुषव्याघ्रस्तामादाय शुचिस्मिताम्। 1-244a-8b रथेन काञ्चनाङ्गन प्रययौ स्वपुरं प्रति॥

|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|